Mostrando entradas con la etiqueta Dolores Castro. Mostrar todas las entradas
Mostrando entradas con la etiqueta Dolores Castro. Mostrar todas las entradas

domingo, 23 de marzo de 2014

Dolores Castro





CÓMO ARDEN, arden
mientras van a morir empavesadas
las palabras.
Leñosas o verdes palabras.

Bajo su toca negra se enjaezan
con los mil tonos de la lumbre.

Y yo las lanzo a su destino;
en su rescoldo brillen.



Nunca Ceniza
¡Nunca será ceniza!
¡Fuego! ¡Fuego!
Impalpable coto de caza,
mundo de nuestros límites,
Inmenso.

Mundo con atadura de seda
y cerradura
con amoroso cerco de púas.

Mundo de nuestros límites:
hacia la media miel
la punzadura,
hacia la música el estruendo.

El paso llano
y a medio pie
el abismo.

¡Fuego, fuego!
¡Nunca será ceniza nuestro anhelo!



Intelectuales S.A.
Mientras tú trabajas,
yo pienso por ti.

Y si tú sufres,
yo sufro por ti.

Y si tú no comes,
yo ya comí.

Y si te matan


Yo no morí.